Te koop

Nu we het toch over de Amerikaanse verkiezingen hebben. Check deze confrontatie tussen David Axelrod, chief strategist van Obama en de campagnemanager van McCain, Rick Davis. De gemoederen lopen hoog op, over Ayers, en over dubbele normen. Dit wordt er op een moment gezegd:

Axelrod: "Do you sell access to Senator McCain?"
Davis: "No, I don't."
Axelrod: "Is that how you've made millions of dollars?"
Davis: "Not at all."
Axelrod: "You've never done that? You've never -- nobody's ever been told they oughta hire you if they want to get to Senator McCain? I'm asking you a question."
Davis: "Character assassination has become the hallmark of the Obama campaign."

Op die laatste opmerking zijn verschillende reacties mogelijk, maar klopt het, van die miljoenen? Ja, natuurlijk. Davis is heel erg te koop, hij is in zijn normale leven een lobbyist en het is zijn werk tegen betaling toegang tot politici te geven. Zie zijn Wikipedia-bio en dit stuk in de Washington Post. En het grappige is: in een andere context dan dit debat zou hij het niet ontkennen. Ik denk zelfs dat hij er trots op zou zijn. Hoe hoger het bedrag waarvoor je te koop bent, hoe hoger je status.

Drie keer McCain

De beste verklaring voor McCain’s keus voor Sarah Palin werd afgelopen zaterdag gegeven in een leuke dialoog van de Votemaster. De betere verkiezingenbeschouwers zijn helemaal niet bezig met wie "de Amerikaan" het liefst als president ziet. Wat telt is het halen van de meeste stemmen in een aantal swing states, staten waarvan nog niet duidelijk is of ze Democratisch of Republikeins gaan stemmen. Dat zijn er dit jaar waarschijnlijk maar zes, en McCain moet ze allemaal winnen om president te worden. Zelfs het qua kiesmannen tamelijk onbetekenende Nevada mag hij niet verliezen. De Votemaster maakt aannemelijk dat Sarah Palin juist voor die staten een slimme keus is - beter dan gedoodverfde kandidaten als Mitt Romney en Joe Lieberman waren.

*

Hoewel het waarschijnlijk ongeveer zo gegaan is als de Votemaster zegt, wil ik toch mijn eigen theorie niet helemaal bij het grofvuil zetten. En dat is: McCain heeft er geen zin meer an. Hij is moe en hij heeft zijn ziel moeten verkopen aan die afschuwelijke "base" van kleingeestige Republikeinen (waarom moest dat? Dat moest omdat de partijleden degenen zijn die als de campagne echt goed losbarst van deur tot deur moeten gaan om mensen over te halen voor jou te stemmen. Je kunt niet zonder ze, en je moet ze redenen geven zich voor je in te zetten). Lees het ontluisterende interviewtje in Time. Met Palin kan hij glorieus ten onder gaan. Iedereen prijst hem nog eens om zijn moed - zo kennen we de oude McCain weer! -, Palin krijgt lekker een poosje alle aandacht en als de bounce ingezakt is maken ze de campagne freewheelend af. Twee mensen die er nooit echt in geloofd hadden - McCain fijn terug naar de Senaat, Palin naar Alaska en haar extended family.

*

Dat gedoe over de huizen van McCain, en dat hij niet zou weten hoeveel hij er heeft - in één klap implicerend dat zijn geestelijke vermogens ontoereikend zijn en dat hij zo puissant rijk is dat hij zich niet voor de gewone man zou kunnen inzetten. Hier is de bron van dat verhaal te beluisteren. Zijn vrouw is inderdaad puissant rijk - heeft een "net worth" van 100 miljoen dollar. Allicht is dat gedeeltelijk belegd in onroerend goed. Hij houdt zich daar niet mee bezig. Extra lastig is dan ook nog eens de vraag "How many houses do you and Mrs. McCain have?" Wat tel je precies mee? Hij weet waarschijnlijk wel in hoeveel huizen hij regelmatig slaapt, maar niet wat zijn vrouw nog in haar portefeuille heeft, en hoe de portefeuillebeheerder een property met meerdere gebouwen of een gebouw met meerdere appartementen meetelt. Het is zorgvuldig om zo'n vraag naar je staf door te verwijzen, zoals McCain doet.

Ik word diep ongelukkig als Obama (van wie ik hoop dat hij wint, en van wie ik begrijp dat hij moet aanvallen omdat de negatieve campagne tegen hem in volle gang is) dan dit goedkope spotje goedkeurt. Er staat een onwaarheid in. "He couldn't remember." Zo is het niet. Hij heeft het nooit geweten en dat geeft niets, hoe vervelend die waarheid ook is als je zelf geen enkel huis hebt.

Obama gaat stemmen McCain pakken

Ik ben natuurlijk voor Barack, want ik ben voor de Democraten, en Hillary heeft ze achter de ellebogen en Edwards maakt als advocaat geen kans. En het lijkt me goed voor Amerika en de wereld als een neger president wordt. "Neger, neger," denkt u misschien, "wat voor een neger is dat nou helemaal." Ja, maar heeft u zijn vrouw wel eens gezien? Zij maakt Barack toch voor méér dan 50% zwart. Michelle leek een zeker risico te vormen doordat ze graag over vrouwen- en rassenzaken praat. Maar de kiezers in Iowa maalden daar duidelijk niet om.

Gaat hij door in New Hampshire? De independants, stemgerechtigde Amerikanen die zich niet als Republikein of Democraat hebben laten registreren, kunnen het voor Obama verpesten, zegt mijn favoriete commentator, de Amsterdamse Amerikaan Andrew Tanenbaum, alias The Votemaster. Obama heeft die independants hard nodig - waar Hillary al jarenlang met succes bezig is geweest zich als de enige serieuze Democratische kandidaat op te werpen, blijft Obama tot op zekere hoogte een buitenstaander die het moet hebben van zijn onafhankelijke imago. Maar daar moet ook McCain, de Republikeinse oud-militair met het hart op de tong, het van moet hebben. In een staat als New Hampshire, waar 40% van de kiezers onafhankelijk is, maar wél mag meedoen aan de primaries, zitten die kiezers met een lastige keus.

Of niet? Ik was een fan van McCain toen hij het in 2000 tegen de gedoodverfde Republikeinse kandidaat Bush opnam. Hij verloor door domme tactische fouten, en waarschijnlijk ook doordat hij net iets minder smerig werd dan Bush (van wie aanhangers een push poll organiseerden, een nep-opiniepeiling met de eigenlijke bedoeling om geruchten te verspreiden, waarin conservatieve Republikeinen werd gevraagd of ze McCain zouden steunen als ze wisten dat hij een buitenechtelijk kind met een zwarte vrouw had - McCain heeft een geadopteerde dochter uit Bangladesh). Dat verwaterde een beetje omdat hij als senator niet minder conservatief bleek dan zijn partijgenoten. Ik ging hem weer beter vinden toen hij zich zo hard inzette tegen het martelen.

Maar wat lees ik nu in het Wikipedia-artikel, in het gedeelte over zijn beruchte misplaatste grappen?

In 1998, McCain was chastised for reportedly making an off-color joke at a Republican fundraiser about President Clinton's daughter, Chelsea, saying "Why is Chelsea Clinton so ugly? Because her father is Janet Reno."

Barack houdt ook wel van een gebbetje, maar zo bont zou hij het niet maken.

Maar vlak vooral ook niet uit dat McCain tegen de tijd dat hij president zou worden 72 zou zijn, 3 jaar ouder dan Reagan toen die president werd. Als ik een onafhankelijke Amerikaanse kiezer was zou ik het wel weten. En ik durf wel te voorspellen dat de kiezers het dinsdag ook zullen weten.